Bloot op de barricade?

Wanneer blote vrijheden onder druk staan, gaat NFN Open & Bloot in gesprek met alle betrokken partijen. Soms krijgen we signalen dat NFN hierin best wat activistischer mag zijn. Zouden wij niet vaker bloot op de barricade moeten staan of onze achterban daartoe moeten oproepen? Maar zo’n aanpak past niet bij onze visie en missie. NFN staat namelijk voor keuzevrijheid en respect voor elkaars keuzes. Lees hieronder waarom.

Voor naaktrecreanten is het best goed toeven in Nederland. Je hoeft zelden heel ver te reizen om een officieel voor naaktrecreatie aangewezen locatie te bezoeken. Daarnaast mag je wettelijk ook bloot ontspannen op iedere andere openbare plek wanneer die er op dat moment geschikt voor is (zie art. 430a WvS).

Plus: wie zelf niet bloot recreëert, heeft er meestal weinig moeite mee als anderen dat wel graag doen, onder het mom van leven en laten leven.

Averechts effect

Dat dit voor altijd zo blijft, is echter helaas niet vanzelfsprekend. Wij signaleren zo nu en dan minder openheid en ook verharding ten opzichte van bloot. Dan is de vraag hoe wij de belangen van alle 2,5 miljoen Nederlandse naaktrecreanten het beste kunnen behartigen.

Door bloot met borden en spandoeken naar het Malieveld te gaan? Het zou zeker de aandacht trekken, maar mogelijk ook averechts werken. Op een (volgens de heersende maatschappelijke normen) provocerende manier protesteren leidt vaak tot weerstand, polarisatie, onbegrip en de hakken in het zand. Daar is niemand bij gebaat.

 

Bovendien hebben veel demonstraties die bloot of deels bloot worden gevoerd, niets met naaktrecreatie te maken. Blote lichamen worden hierbij ingezet om de aandacht te trekken (of symbool te staan) voor hele andere zaken dan naakt recreërem.

Een bekend voorbeeld is de World Naked Bike Ride, een protestactie waarbij naaktheid de kwetsbaarheid van fietsers in het verkeer benadrukt. En om te demonsteren tegen het gebruik van fossiele brandstoffen.

NFN doet niet aan dergelijke acties mee, nog besteden wij er aandacht aan. Want zoals je leest, valt dit buiten ons werk als belangenbehartiger voor Nederlandse naaktrecreanten.

Verbinden opzoeken met respect voor elkaars opvattingen

Wanneer naaktrecreatie in het nauw komt, zijn misvattingen die erover bestaan vaak de oorzaak. Dat het iets met seks of exhibitionisme te maken zou hebben. Waar het wel en niet is toegestaan. Of dat je met Nederlandse naakt recreanten geen rekening hoeft te houden, omdat het maar om weinig mensen gaat.

Deze aannames zijn natuurlijk niet waar en dat blijven wij aankaarten, gevraagd en ongevraagd. Maar wel altijd op een respectvolle en positieve manier.

NFN vraagt andere mensen om respect te hebben voor de keuze die naaktrecreanten maken om bloot te recreëren. Dit geldt natuurlijk ook andersom. Als iemand liever (bad)kleding aanhoudt, is dat ook oké. Bloot en gekleed kunnen prima naast elkaar bestaan.

We merken dat deze manier van werken effect heeft. Door bijvoorbeeld samen met betrokken naaktrecreanten het gesprek met gebiedsbeheerders te voeren, blijven naaktstranden behouden en komen er soms ook off icieel aangewezen stranden bij.

Ook hebben we heel wat naaktzwemuurtjes van de ondergang gered, doordat zwemliefhebbers de hulp van NFN inschakelden en we tussen hen en het zwembad konden bemiddelen. Dit zijn resultaten om trots op te zijn!

Een ander mooi voorbeeld is onze BlootGewoon! podcast. Daarin schuiven soms gasten aan die weliswaar nieuwsgierig zijn naar naaktrecreatie, maar zich haast niet kunnen voorstellen dat zij het zelf zouden proberen. Wanneer wij vertellen over het heerlijke vrije gevoel en het niet oordelen over iemands lichaam, staan ze er vaak tóch voor open.

Veel vooroordelen of aannames die zij hadden, bleken tijdens het gesprek (helemaal) niet te kloppen. Ineens klinkt bloot recreëren toch best aanlokkelijk…

De toon maakt de muziek

Als de noodzaak er is, deinst NFN er niet voor terug om een stevige (juridische) vuist te maken. Maar veel liever geven we een vriendelijk duwtje in de juiste richting. Ook realiseren we ons dat we het in Nederland helemaal zo slecht niet hebben, zowel juridisch als maatschappelijk. Dat stemt optimistisch en dat houden we natuurlijk graag zo in de toekomst.

Een activistische aanpak past daar wat ons betreft niet bij. De toon maakt de muziek: juist door te verbinden én correct te informeren, bereiken we meer.