Naaktrecreatie en de wet

Nederland is één van de weinige landen waar naaktrecreatie op openbare plaatsen is toegestaan. Dit werd al in 1986 in de wet vastgelegd, mede op initiatief van NFN Open & Bloot. In artikel 430a van het Wetboek van Strafrecht staat in welgeteld één zin wat er niet mag.

Artikel 430a WvS
‘Hij die zich buiten een door de gemeenteraad als geschikt voor ongeklede openbare recreatie aangewezen plaats, ongekleed bevindt op of aan een voor het openbaar verkeer bestemde plaats die voor ongeklede recreatie niet geschikt is, wordt gestraft met geldboete van de eerste categorie.’

Dit houdt in het kort in dat je in Nederland naakt mag recreëren op een door de gemeenteraad aangewezen naaktstrand en op plaatsen die geschikt zijn voor naaktrecreatie. Uit de formulering van het wetsartikel volgt dat gemeentes wel plekken voor naaktrecreatie mogen aanwijzen, maar naaktrecreatie op geschikte plaatsen niet kunnen verbieden.

Wanneer is een plek geschikt?

Van najaar 2013 tot januari 2016 vochten bezoekers van de ligweide in de Delftse Hout met steun van NFN Open & Bloot een juridische strijd uit via de rechter. De gemeente trok de aanwijzing van het naaktstrand in en de politie bekeurde tientallen bezoekers. De ligweide was echter in geen enkel opzicht veranderd was ten opzichte van de jaren daarvoor. En daarom was volgens bezoekers en NFN de ligweide nog altijd ‘geschikt’ om bloot te zonnen, het gemeentelijk verbod ten spijt. Uiteindelijk werden alle bekeurden vrijgesproken. De zaak liep zelfs tot de Hoge Raad. Deze formuleerde duidelijke criteria waaraan je de geschiktheid kan toetsen:

– De maatschappelijke opvattingen rond naaktrecreatie (en eventuele veranderingen hierin)
– Ongevraagde of ongewilde confrontatie met naaktrecreanten
– Verstoring van de openbare orde

Hoewel niet iedereen bloot recreëert, hebben weinig mensen er iets op tegen als anderen dit doen. Ook al had de gemeente de bordjes ‘naaktstrand’ verwijderd, dan nog wisten de meeste bezoekers van de Delftse Hout waar het naaktstrand lag. En hadden (en hebben zij nogsteeds) de mogelijkheid om het strand heen te lopen. En een groep blote zonaanbidders verstoort hooguit de openbare orde als zij gaat liggen tussen een grote groep strandgangers in zwemkleding.

In principe kan dus elke recreant zelf bepalen of een plek geschikt is om naakt te zonnen of een boekje te lezen. Of om naakt te wandelen (want hierover is sinds 2016 ook jurisprudentie).

Enkele tips bij het bepalen van een geschikte plek zijn:

Toch bekeurd?

Wanneer er klachten komen over blote zonaanbidders of wandelaars, kunnen agenten of boa’s die bekeuren. Zij doen dit vaak te goeder trouw, omdat zij dan van mening zijn dat je alleen naakt mag recreëren op plekken die hiervoor zijn aangewezen.

De wetgeving uitleggen aan hen wil wel eens helpen, maar vaak komt er toch een bekeuring op de mat. De meeste mensen kiezen ervoor die bekeuring te betalen, omdat dit het makkelijkst is. Maar dat hoeft dus niet. Als jij ervan overtuigd bent dat je bloot was op een ‘geschikte’ plek, betaal je bekeuring dan niet. De zaak komt dan voor en de rechter beslist of jouw plek geschikt was voor naaktrecreatie.

Denk je dat je onterecht bekeurd bent, dan geeft NFN Open & Bloot je graag advies (info@nfn.nl).